| تبليغات | X |
 در اتاقی که به اندازه یک تنهائیست دل من که به اندازه یک عشقست به بهانه های ساده خوشبختی خود می نگرد به زوال زیبای گل ها در گلدان به نهالی که تو در باغچه خانه مان کاشته ای و به آواز قناری ها که به اندازه یک پنچره می خوانند اه سهم من اینست
پست الکترونيک آرشيو مطالب آرشيو مطالب
شهریور 1386
مرداد 1386 تیر 1386 فروردین 1386 اسفند 1385 دی 1385 آذر 1385 آبان 1385 مهر 1385 شهریور 1385 مرداد 1385 جستجو
پيوندها
لطفا بخند
دختر پسرای جوان گمشده ی 2 حرفی دخترای با حال ایرونی یه آشنا یه عاشق فردای سبز شاهرخ و کاجول دلم گرفته انلیل موزیک رپ.فوتبال.سینما :: قالب ساز :: پيوندهاي روزانه
آمار وبلاگ
افراد آنلاين:
تعداد بازديدها: |
...*راز دل*...
اینم یه شعر از اقا رضا
آدما گفتن بیا توی این دنیای زیبا
واسه تو خونه میشه خونه رویا صدای برگ و باد دود و بیشه واسه تو لالایی میگه شب که میشه منو تو مرز جنون تنها گذاشتن آدما آدمو هیچوقت دوست نداشتن همه آدم بدا از حرص بیشه برگا رو آتیش زدن مثل همیشه من از دست تموم آدما گله دارم همه رویاهام رو میخوام اما نمیذارن من به جنگ دنیا میرم که بگم اینجا اسیرم من اسیر برگ و پاییزم وقت پاییز سرخ و زردم از درخت میریزم آدما این تن من درخت دنیاست تبر و بهش بزن آخر دنیاست مرگ هر شاخه سبزی آخر غصه است دیگه از برگا نگین آخر غصه است
|+| نوشته شده توسط rooz در ساعت
|
